بلاخره یه روز یاد میگیری که هم کلمات هم احساساتت به آدم ها 1 به 1ن.زمانش که برسه اعتبارشون منقضی میشه.مثل تموم شدن بسته اینترنت مثل تموم شدن آب تو لیوان مثل علاقه ت به عروسک بازی تو بچگی و مثل هزاران چیز دیگه ...زمانش که تموم بشه اونا هم تموم میشن .
به آدم ها حرفاشون احساساتی که یه زمانی بهت دادن دل نبند چون زمانش که تموم بشه اونا هم از بین میرن و تو میمونی و دلی شکسته که دلخوش شده به چند تا دوستت دارم تو خالی
برچسب:
نویسنده: یونا رستمیان